آبشاران

به برنامه ی زیر توجه کنید:

#include <iostream>
using namespace std;

void Starter(int y)
{
    double a = 112.50;
    double b = 175.25;

    a = a / y;
    b = b + 2;

    cout << "y = " << y << endl;
    cout << "a = " << a << endl;
    cout << "b = " << b << endl;
    cout << "b / a = " << b / a << "\n\n";
}

int main()
{
    Starter(2);
    Starter(2);
    Starter(2);
    Starter(2);

    return 0;
}

نتیجه ی اجرای برنامه به صورت زیر خواهد بود:

y = 2
a = 56.25
b = 177.25
b / a = 3.15111

y = 2
a = 56.25
b = 177.25
b / a = 3.15111

y = 2
a = 56.25
b = 177.25
b / a = 3.15111

y = 2
a = 56.25
b = 177.25
b / a = 3.15111

تابع Starter() هنگام فراخوانی یک آرگومان پاس شده را دریافت می کند.همچنین تابع فراخوانی شده,آرگومان یکسانی را در چند مرتبه دریافت می کند.نتیجه را ملاحظه کنید,آرگومان پاس شده به تابع و متغیر های محلی ایجاد شده درون تابع فراخوانی شده,هربار که تابع فراخوانی می شود دارای مقدار یکسانی هستند و هنگامی که از تابع خارج شوید همان مقدار باقی می ماند.

ما می دانیم هنگامی که تابعی تعریف می شود,هر متغیر محلی تعریف شده متعلق به آن خواهد بود و توسعه ی اثر آن فراتر از بدنه ی تابع نخواهد بود.اگر می خواهید متغیر محلی  ایجاد شده مقدار تغییر یافته را هنگام خروج از تابع حفظ کند,آن را به صورت استاتیک ایجاد نمایید.

برای ایجاد متغیر استاتیک,کلمه ی کلیدی static را در سمت چپ نوع داده ی متغیر تایپ نمایید.برای مثال اگر قصد داشته باشید متغیر Radius را در تابع Area() به صورت استاتیک ایجاد کنید,بنویسید:

double Area()
{
    static double Radius;
}

هنگامی که یک متغیر را به صورت استاتیک ایجاد می کنید,آن با مقدار صفر مقداردهی می شود.در غیر اینصورت می توانید آن را با مقدار مورد نظر خودتان هنگام ایجاد آن مقدار دهی کنید.برای استاتیک ساختن متغیر محلی در تابع Starter()a آن را به صورت زیر ایجاد کنید:

void Starter(int y)
{
    static double a = 112.50;
    static double b = 175.25;

    a = a / y;
    b = b + 2;

    cout << "y = " << y << endl;
    cout << "a = " << a << endl;
    cout << "b = " << b << endl;
    cout << "b / a = " << b / a << "\n\n";
}

حال نتیجه ی اجرای برنامه به صورت زیر خواهد بود:

y = 2
a = 56.25
b = 177.25
b / a = 3.15111

y = 2
a = 28.125
b = 179.25
b / a = 6.37333

y = 2
a = 14.0625
b = 181.25
b / a = 12.8889

y = 2
a = 7.03125
b = 183.25
b / a = 26.0622

توجه داشته باشید هر متغیر محلی هنگام خروج تابع مقدار جدید تغییر یافته را حفظ می کند.از آنجاییکه آرگومان تابع در هر بار که تابع فراخوانی می شود می تواند مقادیر مختلفی دریافت کند.ما می توانیم برنامه ی خود را با پاس کردن مقادیر متفاوت به صورت زیر تست کنیم:

#include <iostream>
using namespace std;

void Starter(int y)
{
    static double a = 112.50;
    static double b = 175.25;

    a = a / y;
    b = b + 2;

    cout << "y = " << y << endl;
    cout << "a = " << a << endl;
    cout << "b = " << b << endl;
    cout << "b / a = " << b / a << "\n\n";

}

int main()
{
    Starter(2);
    Starter(5);
    Starter(14);
    Starter(25);

    return 0;
}

نتیجه ی اجرای برنامه به صورت زیر خواهد بود:

y = 2
a = 56.25
b = 177.25
b / a = 3.15111

y = 5
a = 11.25
b = 179.25
b / a = 15.9333

y = 14
a = 0.803571
b = 181.25
b / a = 225.556

y = 25
a = 0.0321429
b = 183.25
b / a = 5701.11

توابع استاتیک

همانند یک متغیر,تابع نیز می تواند به صورت استاتیک ایجاد و یا تعریف شود.به مثال زیر توجه کنید:

#ifdef __BORLANDC__
  #pragma argsused
#endif

#include <iostream>
// #include "Exercise.h"
using namespace std;

static int GetNumberOfPages()
{
  int pages = 842;
  return pages;
}

int main( int argc, char * argv[] )
{
    cout << "This book contains " << GetNumberOfPages() << " pages";
    return 0;
}

منبع:www.functionx.com

مرجع,نسخه ی دوم یک متغیر از متغیر موجود می باشد که روشی برای ایجاد بیش از یک نام برای همان متغیر می باشد.برای ایجاد یک متغیر مرجع از عملگر ارجاع که نماد & می باشد استفاده نمایید.شیوه ی ساخت یا ایجاد مرجع به صورت زیر می باشد:

DataType &RefernceName = VariableName;

برای ایجاد متغیر مرجع نوع داده ی متغیری را که قرار است به آن ارجاع شود تایپ کرده و بین نوع داده و نام مرجع عملگر & را تایپ نمایید.برای مشخص کردن متغیری که مرجع به آدرس آن خواهد رفت از عملگر “=” استفاده کنید و سپس نام متغیر را تایپ نمایید.متغیری که به آن رجوع می شود باید قبلا وجود داشته باشد.شما نمی توانید مرجع را به صورت زیر ایجاد کنید:

int &mine;

کامپایلر باید بداند شما به چه متغیری رجوع خواهید کرد.به مثال زیر توجه کنید:

#include <iostream>
using namespace std;

int main()
{
	int number = 228;
	int &nbr = number;

	return 0;
}

عملگر & بین نوع داده و متغیر می تواند به صورت یکی از سه حالت زیر باشد:

int& nbr;
int & nbr;
int &nbr;

همین که نماد & بین یک نوع داده ی معتبر و نام  متغیر قرار گیرد,کامپایلر  متوجه می شود که نام متغیر که در اینجا Nbr می باشد,یک مرجع است.

مرجعی که مقدار دهی شده است,مقداری یکسان با متغیری که به آن رجوع می کند دارد.می توانید مقدار متغیر را با استفاده از هرکدام از آن دو نمایش دهید:

#include <iostream>
using namespace std;

int main()
{
	int number = 228;
	int & nbr = number;

	cout << "Number = " << number << "\n";
	cout << "Its reference = " << nbr << "\n\n";

	return 0;
}

اگر مقدار متغیر را تغییر دهید,کامپایلر مقدار مرجع را به روز رسانی خواهد کرد,بنابراین مهر دو متغیر مقدار یکسانی خواهند داشت.همچنین چنانکه مقدار مرجع را تغییر دهید مقدار متغیری که بع آن رجوع می شود نیز به روز رسانی خواهد شد.برای دسترسی به مرجع از عملگر & استفاده نکنید.نام مرجع برای کامپایلر کافی می باشد.به مثال زیر توجه کنید:

#include <iostream>
using namespace std;

int main()
{
	int number = 228; // Regular variable
	int& nbr = number; // Reference 

	cout << "Number = " << number << "\n";
	cout << "Its reference = " << nbr << "\n";

	// Changing the value of the original variable
	number = 4250;
	cout << "\nNumber = " << number;
	cout << "\nIts reference = " << nbr << "\n";

	// Modifying the value of the reference
	Nbr = 38570;
	cout << "\nNumber = " << number;
	cout << "\nIts reference = " << nbr << "\n\n";

	return 0;
}

همچنین می توانید مقدار مرجع یا متغیری که به آن رجوع می شود را از کاربر درخواست کنید.به مثال زیر توجه کنید:

#include <iostream>
using namespace std;

int main()
{
	double price;
	double& refPrice = price;

	cout << "What's the price? $";
	cin >> price;
	cout << "Price = $" << price << "\n";
	cout << "Same as: $" << refPrice << "\n\n";
	cout << "What's the price? $";
	cin >> refPrice;

	cout << "Price = $" << price << "\n";
	cout << "Same as: $" << refPrice << "\n";

	return 0;
}

منبع:www.functionx.com

پس از ساخت فایل سربرگ,می توانید فایل دیگری برای تعریف توابع بسازید.فایلی که برای پیاده سازی توابع از فایل سربرگ استفاده می شود فایل منبع (Source file) نامیده شده و دارای پسوند cpp می باشد.

برای استفاده از کدی که در فایل سربرگ نوشته شده است,باید آن فایل را با استفاده از پیش پردازشگرinclude# و قرار دادن نام فایل در گیومه مشخص کنید.

فرآیند ساخت سربرگ و Source file بستگی به محیط برنامه نویسی شما دارد.

فایل منبع برای تعریف رفتار هدف استفاده می شود.همچنین به عنوان پیاده سازی هدف نیز محسوب می شود.

همچنین ایجاد فایل منبع نیز بستگی به محیط برنامه نویسی شما دارد.

منبع:www.functionx.com