آبشاران

حفاظت دیستانس از جمله حفاظت های غیر واحد و از نوع بسیار سریع است که معمولا به عنوان حفاظت اصلی و پشتیبان در خطوط بلند بیشترین کاربرد را دارد.حفاظت دیستانس همانطور که از نامش مشخص است بر اساس اندازه گیری فاصله ی رله تا نقطه ی خطا کار می کند.به این ترتیب که اگر طول خط اندازه گیری شده از مقدار تنظیم شده برای رله کمتر باشد رله عمل خواهد کرد.در واقع این مسئله در رله ی دیستانس با استفاده از اندازه گیری امپدانس خط که ارتباط مستقیم با طول خط دارد انجام می شود.

زون بندی در رله های دیستانس:

معمولا در له های دیستانس به عنوان حفاظت اصلی تا 80% خط روبروی خود را به عنوان رله ی اصلی پوشش می دهند.دراین حالت یعنی در صورتی که خطایی در فاصله ی 80% خط اتفاق بیفتد,رله بدون هیچ گونه تاخیری عمل کرده  و خط را قطع می کند,زمان این عملکرد که به صورت لحظه ای می باشد,بستگی به تکنولوژی و توانمندی رله دارد(معمولا بین 40-20 میلی ثانیه).انتخاب درصد تنظیم 80% خط اول بدلیل احتمال بروز عملکرد نادرست رله Ra به ازای خطاهای نزدیک به Rb می باشد که می تواند به دلایل مختلف مانند عدم دقت ترانس های ولتاژ و جریان و یا عدم دقت خود رله و یا وقوع اتصال کوتاه همراه با مقاومت باشد و اتخاب درصد تنظیم 50 و 25 درصد برای خطوط دوم و سوم بدلیل ایجاد هماهنگی با سایر رله ها می باشد.در زون های 2 و 3 می توانند به عنوان پشتیبان بلاوقت استفاده شوند که در این صورت در صد تنظیم رله ی دیستانس برای Zone2 تا 50% خط دوم می باشد.

در خطوط معمولا یک قسمت اهمی و یک قسمت موهومی است.

مشخصه های معمول در رله های دیستانس:

الف)مشخصه ی مسطح:

,  ,

مشکلات:

این رله خطای پشت خود را نمی بیند و جهت دار نیست.

معایب:

1-مشخصه ی مسطح ذاتا جهت دار نیست,در صورت جهت دار شدن  باید از یک رله دایرکشنال استفاده بشود.

2-وجود مقاومت ARC به هنگام اتصالی می تواند باعث عملکرد نادرست رله در زون های بالاتر شود.

3-ناپایداری بیشتر در برابر نوسان توان پایدار(Power Swing) یعنی عملکرد نادرست در شرایط نوسان امپدانس اندازه گیری شده توسط رله که ناشی از خطا نبوده بلکه به دلیل تغییرات ناگهانی در شبکه است.

مشخصه ی مهو: